
Fæstir í Hvíta Ráðinu trúðu því að það væri í raun Sauron sem væri í Myrkviði, en Gandaldur stóð fastur á sínu, það hlyti að vera Sauron.
Elrond og Gandalfur ákváðu því að Gandalfur færi og rannsakaði málið betur og reyndist grunur þeirra kumpána réttur. Elrond mælti að þetta væri aðeins dómur Ísíldurs eftir að hann tók hringinn.
Eftir þessa niðurstöðu var Hvíta Ráðið kveðið saman aftur og meðlimum þess gert grein fyrir stöðunni. Sarúman vildi enn bíða og sjá, því hann taldi Hringinn eina vera grundvöllur þess að Sauron gæti snúið aftur. Hann sagði hringinn löngu horfinn af Miðgarði og kæmi aldrei til með að finnast.
Elrondi stóð ekki á sama og mælti Gandalfur þau frægu orð: “Stundum bjarga veikar hendur ef viskan bregst”. Um þetta leiti hafði Sarúman endanlega sökkt sér á kaf í hringafræðum og var sjálfur orðinn áfjáður í að finna Hringinn Eina. Þegar hann komst að því að Sauron vissi líka hvað varð um Hringinn, skelfdist hann og vígvarði Ísarngerði. Þá fékk hann aðstoð frá Vitkanum Ráðagesti hinum Brúna, en Ráðagestur hefur sennilega talið sig vera að hjálpa Hvíta Ráðinu. Ráðagestur kom Kúrúnír í raun upp njósnakerfi með fuglum.
Þegar Skugginn í Myrkviði tók enn að magnast, var Ráðið aftur kvatt saman og var mikið talað um Hringafræði og færði Gandalfur rök fyrir því að vald Hringsins væri greinlega á Miðgarði og sagði Sauron brátt verða tilbúin í Stríð gegn Álfum og afkomendum Númena og álfa. Samþykkti Kúrúnír það þá loks að ráðast gegn Sauroni, og ætlaði Ráðið að hrekja hann frá Dol Guldur. Þetta var í hinsta sinn sem hann studdi Ráðið.
En árásin var ekki gerð nógu tímanlega og var Sauron búinn að senda Hringvomana að undirbúa fyrir sig sætið í Mordor, en Myrkviður var samt sem áður hreinsaður.
Þegar Sauron hafði snúið til Mordor, og reist Barað-Dur, var Hvíta Ráðið kallað saman í hinsta sinn. Það var árið 2953 á Þriðju öld. Síðan einangraði Kúrúnír sig inni í Ísarngerði og stundaði frekari menntir í Hringafræðum.
Myndin er af Dol Guldur
Heimildir: Silmerillinn, www.tuckborough.net/galadriel