
Bókin sem ber nafnið Felidae er eftir þýska höfundinn Akif Pirinçci, (ég held allavega að hann sé þýskur).
Hún fjallar um Francis, gulbröndóttan kött, sem að flytur með eiganda sínum í nýtt hverfi. Francis fær það strax á tilfinninguna að ekki sé allt með feldu og ekki bætir það úr skák að þegar hann fer í fyrsta rannsóknarleiðangurinn í nýja hverfinu þá rekst hann á lík af kynbróður sínum sem greinilega hafði verið drepinn af öðrum ketti.
Francis, sem er víst algert gáfnatrýni, byrjar að velta fyrir sér hver hafi myrt köttinn og rekst þá á annan kött sem að hann vingast við og segir Bláskeggur ( kötturinn) honum frá því að fleiri kettir hafi fundist myrtir í hverfinu. Francis sem er mjög forvitinn hellir sér út í langa leit að morðingjanum.
Við rannsókn málsins þá kemst hann að því að þeir látnu eru aðeins graðir högnar og kettlingafullar læður og á hann mjög erfitt að lesa úr því munstri svo bætist það við að hann kemst að því að brjálaður vísindamaður hafðu tilraunarstofu í húsinu sem að hann býr í og notaði ketti sem tilraunardýr í leit sinni að fullkominni formúla að einhverju vefjalími. Francis finnur t.d. dagbók prófessorsins þar sem að hann lýsir hvernig hann limlesti ketti í þeirri von að geta “límt” þá aftur saman og að “límið” hans hafi aðeins virkað á einn kött, Claudandus að nafni.
Francis grunar að Claudnandus sé enn á lífi og fer að leita að honum og kemst að ýmsum hlutum.
Í bókinni eru sterkar lýsingar á þeim skoðunum sem að kötturinn hefur á heiminum en þær skoðanir eru að sjálfsögðu komnar beint frá höfundinum sem gagnrýnir mennina og skoðanir þeirra á heiminum harðlega.
Bókin er vel skrifuð og alveg þess virði að vera lesin þó að mér finnist hún vera frekar langdreginn á köflum. Nafnið Felidae er líka bara latneska heitið yfir kött og á því vel við þar sem bókin er öll skrifuð út frá köttum.
Mæli eindregið með henni.
Satta